Κείμενο
Η θεσμική άμυνα του πολίτη δεν σταματά στο διοικητικό στάδιο.
Όταν εκδίδονται πράξεις καταλογισμού, όταν δεν υπάρχει σαφής και ελέγξιμη αιτιολογία, όταν δεν προκύπτει νόμιμη κοινοποίηση, όταν επιβάλλονται μέτρα αναγκαστικής είσπραξης και όταν η διοίκηση απορρίπτει ρητά ή σιωπηρά τα ένδικα διοικητικά μέσα, τότε η υπόθεση μπορεί να περάσει στο επίπεδο της δικαστικής κρίσης.
Η δική μας προσέγγιση αναδεικνύει ακριβώς αυτή τη δυνατότητα.
Τη δυνατότητα να αμφισβητηθούν δικαστικά πράξεις διοικητικού προσδιορισμού φόρου και κάθε συναφής διοικητική ενέργεια που στηρίζεται σε αυτές.
Τη δυνατότητα να τεθούν υπό δικαστικό έλεγχο κρίσιμα ζητήματα όπως:
η έλλειψη νόμιμης κοινοποίησης των πράξεων,
η έλλειψη ειδικής και επαρκούς αιτιολογίας,
η χρήση ασαφών ή τεκμαρτών μεθόδων υπολογισμού χωρίς επαρκή εξήγηση,
η παράλειψη προηγούμενης ακρόασης του διοικούμενου,
η σιωπηρή απόρριψη διοικητικών προσφυγών χωρίς αιτιολογία,
η έλλειψη νόμιμου εκτελεστού τίτλου για τη λήψη μέτρων είσπραξης,
η νομιμότητα της κατάσχεσης εις χείρας τρίτου,
η τήρηση της αρχής της αναλογικότητας,
η συνεκτίμηση της πραγματικής δυνατότητας διαβίωσης,
και ο σεβασμός της συνταγματικής αρχής της φοροδοτικής ικανότητας.
Αυτό είναι κρίσιμο, διότι η υπόθεση του πολίτη δεν κρίνεται μόνο από το αν υπάρχει μια πράξη στο σύστημα.
Κρίνεται από το αν η πράξη αυτή είναι νομικά θεμελιωμένη.
Κρίνεται από το αν κοινοποιήθηκε νόμιμα.
Κρίνεται από το αν μπορεί να ελεγχθεί ουσιαστικά.
Κρίνεται από το αν στηρίζει νόμιμα πράξεις εκτέλεσης και κατασχέσεις.
Η στρατηγική μας δεν αντιμετωπίζει το Διοικητικό Πρωτοδικείο ως μια τυπική συνέχεια.
Το αντιμετωπίζει ως πεδίο πλήρους αναμέτρησης με τη νομιμότητα των διοικητικών πράξεων.
Εκεί όπου ελέγχεται όχι μόνο το αποτέλεσμα, αλλά και η διαδικασία που το παρήγαγε.
Εκεί όπου εξετάζεται όχι μόνο το ποσό, αλλά και η θεσμική του βάση.
Εκεί όπου ο πολίτης παύει να είναι παθητικός αποδέκτης διοικητικών βαρών και γίνεται φορέας οργανωμένης δικαστικής αμφισβήτησης.
Δεν δεχόμαστε να θεωρείται επαρκής μια πράξη μόνο και μόνο επειδή εκδόθηκε.
Δεν δεχόμαστε να θεωρείται νόμιμη μια επιβάρυνση μόνο και μόνο επειδή εμφανίζεται ηλεκτρονικά.
Δεν δεχόμαστε να μετατρέπεται η σιωπή της διοίκησης σε ασπίδα ατιμωρησίας.
Δεν δεχόμαστε να παραμένουν ανεξέλεγκτα μέτρα αναγκαστικής είσπραξης όταν η ίδια η βάση τους αμφισβητείται.
Γι’ αυτό η δική μας στρατηγική δεν σταματά στην αρχική αμφισβήτηση.
Προχωρά, όταν απαιτείται, και σε πλήρη δικαστική προσβολή.
Με δομή.
Με θεσμική συνέπεια.
Με καθαρή στόχευση.
Με προετοιμασία που δεν αρκείται στη διαμαρτυρία, αλλά οργανώνει δικαστικό έλεγχο της διοικητικής πράξης και όλων των συνεπειών της.
Εκεί βρίσκεται η σοβαρή υπεράσπιση του πολίτη.
Και εκεί ακριβώς βρίσκεται η δική μας μεθοδολογία.